Creu Gwir fel Gwydr o Ffwrnais Awen

Fe fues i lawr yng Nghaerdydd y penwythnos diwethaf yma - dal bws am 7 o'r Orsaf yn Aberystwyth a dychwelyd am hanner nos Sul - yn canu'n agoriad Canolfan Mileniwm Cymru.

Mae na gryn dipyn wedi bod yn y cyfryngau am y bensaernïaeth a'r miliynau sydd wedi'u gwario ar y Ganolfan, ond yn bersonol, mae'n well gen i anghofio am y ffugenwau hurt a'r ffigyrau, a mwynhau'r adeilad ffantastig sydd ganddom ni fel cenedl.

Roeddwn i lawr yng Nghaerdydd fel aelod o Gôr Cymru ac yn canu comisiwn pwerus newydd gan Karl Jenkins, In These Stones Horizons Sing, bnawn dydd Gwener wrth i'r allwedd i'r Ganolfan gael ei basio i fyny o'r Bae at y drws ac yn y cyngerdd Gala Brenhinol nos Sul.

Dwi rioed wedi gweld cymaint o bobl enwog a thalentog mewn un lle, ac roedd na deimlad cryf iawn ein bod ni'n cymryd rhan mewn dathliad pwysig iawn, hanesyddol hyd yn oed, gefn llwyfan.

Roedd y mesurau diogelwch tu hwnt i'r hyn roedd ei angen - scanwyr bagiau a pyrth fel meysydd awyr, mwy o heddlu na sydd o siaradwyr Cymraeg yn yr holl fyd, pob ffôn symudol yn cael ei archwilio, cael eich gorfodi i yfed o unrhyw boteli dwr cyn mynd i mewn i'r Ganolfan, heddlu gyda drylliau ar ddrysau'r theatr, snipers ar ben y golofn ddwr, loriau wedi eu rhoi ar draws y ffyrdd, lluoedd o feiciau heddlu yn aros i fynd ar ôl unrhyw ddihirod, heddlu wedi eu gwisgo fel gwesteion gyda radios cuddedig yn eu gemwaith ayyyb. Rhyfeddol.

Perfformio ar y llwyfan nos Sul - hollol wych. Fe fydd y cof o'r llen yn codi gyda'r neuadd lawn o'm blaenau ac yna canu gyda'n holl angerdd. Roedd y symudiad olaf yn wych, a'r cymal olaf yn un yn wefreiddiol.

Penwythnos llawn a dwys, ond yn mynd i aros gyda mi am weddill fy mywyd heb os.